Unha película filosófica. DESAFÍO TOTAL, de Paul Verhoeven

Como preámbulo do tema que nos vai ocupar a continuación imos adicar dúas ou tres sesións ao visionado desta maxistral, aínda que violenta, película do director holandés Paul Verhoeven. Para min é unha das miñas favoritas, a pesar de que o protagonista sexa o musculoso Schwarzenegger e de que a longametraxe estea chea de escenas visualmente desagradables.

A cinta, basada nunha novela do escritor de ciencia ficción Philip K. Dick "Podemos recordalo por vostede ao por maior",  é unha declaración de intencións políticas, unha denuncia en toda regra do capitalismo, da súa codicia e do afán de manipular as conciencias a través do control dos medios, mais tamén unha lección de filosofía que fala dun tema clásico na historia da cultura e que trataron despois outras películas do xénero que non son máis que os precedentes dalgún capítulo de Black Mirror, por exemplo. A cuestión de fondo é a imposibilidade de distinguir a realidade da ficción, o soño da vixilia, como diría aló polo século XVII o filósofo racionalista francés, René Descartes.

FREUD, MARX, NIETZSCHE

 Sigmund Freud e a Psicoanálise.

Karl Marx, materialismo histórico, comunismo /VS/ Capitalismo

Nietzsche, a morte de Deus e o vitalismo

FERRAMENTAS PARA ATALLAR A DESINFORMACIÓN NA ERA DAS NOTICIAS FALSAS

 

 

A través desta charla impartida por Ángel Vizoso, profesor da Facultade de Ciencias da Comunicación da USC puidemos poñernos ao tanto dunha problemática que ten a ver con varias dimensións da construción e difusión da información que afectan á cidadanía contemporánea. O uso das noticias falsas ou da manipulación interesada da información ten unha longa historia suficientemente documentada e con intereses fundamentalmente políticos. Hoxe, en plena hora da instantaneidade da transmisión da información a través das redes sociais, o problema cobra unha tremenda actualidade e cómpre poñer ao alcance das persoas as ferramentas necesarias para defendérmonos contra as forzas ocultas que moven os fíos do noso coñecemento dos feitos.

O profesor fixo referencia tanto á características utilizadas por este tipo de desinformación para poder recoñecelas como ás circunstancias nas que se produce a súa instantánea transmisión. Tamén cómpre ter en conta os aspectos psicoemocionais, individuais e colectivos, que son o caldo de cultivo no que nace a crenza neste tipo de información ou desinformación. Neste sentido, cremos o que queremos crer, de tal modo que acabamos construíndo un mundo á medida dos nosos desexos e contra as nosas angustias, inseguridades e medos. As "burbullas de opinión" son un claro exemplo do que se fala.

Contra esta situación convén familiarizarse co uso de ferramentas de fat-cheking mediante as cales poidamos contrastar a información dende unha prudente actitude escéptica. Están á nosa disposición variadas webs especializadas na análise e verificación da información transmitida a través das redes sociais e aplicacións de análises de metadatos que poden complementar desde o punto de vista gráfico o material audiovisual que ilustra e apoia aparente obxectividade característica das fakes news.

Deixo aquí dous enlaces interesantes:

Fat checking

Metadatos de imaxes  

UNHA REFLEXIÓN SOBRE O FUTURO. EMMA AGRASAR

 

NON MÁIS MATILDAS / MULLERES CENTÍFICAS

 

FALAMOS CO FÍSICO ANTONIO RIVAS

Antonio Rivas é profesor de Física nun instituto de Santiago de Compostela e unha das súas paixóns é a astronáutica. Sabe moito da carreira espacial e sabe contalO ben, que iso é tamén un grao. Hoxe ofrecéuse gostoso a brindarnos cunha sesión de conversa virtual para falar precisamente de aventuras tecnocientíficas como a que nestes intres están a iniciar algúns países como China, por certo con grande éxito, ou que son retomadas logo do seu abandono durante décadas cun novo brío e alentadas por intereses públicos e privados nos que converxen axencias espaciais internacionais e corporacións privadas. Falamos neste último caso da colaboración entre a NASA e a empresa SpaceX do magnate Elon Musk (propietario de Tesla) que ten como referentes o Programa Artemisa, cuxo fin é a chegada da primeira muller á Lúa e o programa de probas de lanzamento de foguetes reutilizables , naves de carga e sistemas de transporte interplanetario que teñen como fin último a ambiciosa aventura da colonización de Marte (case nada).

As persoas adultas que temos na nosa memoria infantil as imaxes da aventura espacial norteamericana e que nutrimos a nosa imaxinación con literatura, cine e cómic de ciencia ficción que nos mostraban un futuro con robots, naves espaciais, coches voadores, teletransportación e outros kits tecnolóxicos semellantes non podemos evitar mirar cara ao futuro con certo escepticismo. Non cabe dúbida de que o aparello científico e tecnolóxico cambiou sensiblemente as nosas vidas. O lume no Paleolítico cambiou a forma de vida dos homininos. Hoxe os ordenadores están a influir dun xeito notable nas relacións sociais. E o futuro? Non cabe dúbida de que a sociedade futura estará tecnoloxicamente xestionada. Pero en que dirección?

Neste senso, os programas de investigación espacial que poden aportar ao ser humano como especie? Xa non se trata dos beneficios económicos dos que se pode aproveitar un grupo social ou un país. Foi a vista do planeta dende unha nave espacial, difundida a través dos media, a que contribuiu a desenvolver a conciencia planetaria; ese diminuto planeta azul entre a inmensidade dun espazo inabarcable e virxe. E foi a primeira pisada de Amstrong un grande paso para a Humanidade.

 

Do que se trata agora precisamente é de non esquecer esa arela, se é que de verdade foi o pulo que tirou dos avances e non a disputa polo poder simbólico bipolar entre EEUU e CCCP. Do que se trata agora é tamén de non perder as perspectiva e conxugar o futuro cun tempo composto entre os intereses privados das grandes corporacións e o interese común de imaxinar un mundo máis habitable e máis xusto. A clave de todo isto está quizais na pregunta: quen decide?

POR QUE OS HUMANOS GOBERNAN A TERRA?

Yubal Noah Harari (1976) é un escritor e historiador israelí.

A SELVA DE ANEKCAHP E A RAIVA DE BÁLLAM

RAP PADRONÉS 

TAREFA NA AULA VIRTUAL. ELABORACIÓN DUN MAPA CONCEPTUAL

A tarefa consiste na realización dun mapa conceptual sobre un texto que se adxunta ao final. 

QUE É UN MAPA CONCEPTUAL?
A finalidade desta ferramenta de estudo é a de ordenar graficamente e por orden de importancia os conceptos ou ideas dun tema ou dun texto e integralos a través dunha relación xerárquica entre eles.

EXEMPLOS SINXELOS (preme aquí)

QUE PASOS SEGUIR PARA FACER UN MAPA CONCEPTUAL?
1. Trátase de compoñer enunciados a través da conexión entre os conceptos ou ideas dun texto ou dun tema.
2. Le con atención o texto. Subraia os conceptos que che parezan máis importantes .
3. Fai un borrador gráfico para representar a relación entre os conceptos.
Cada concepto debe figurar nunha cela (rectángulo ou óvalo). Os conceptos non poden repetirse.
As celas que conteñen conceptos únense mediante liñas con conectores (enlaces). As liñas que unen as celas teñen que ter algún texto que as conecte. Por exemplo: divídese en, clasifícase en, están enfrontados, é un...
Os conceptos deben ordenarse segundo unha xerarquía: os conceptos máis xerais arriba e os menos importantes abaixo.
Unha vez que estean feitos os dous mapas conceptuais tentade derivar ámbolos dous dun concepto común superior. Podedes axudarvos do índice dos apuntamentos.

QUE RECURSOS DE SOFTWARE podes utilizarpara realizar mapas conceptuais:

1. CANVA.COM (unha atractiva e potente aplicación online para facer infografías moi variadas, con moitos recursos á disposición do usuario libre. O inconvinte é que hai que rexistrarste)
2. Bubbl-us (on line) + videotitorial
3. CMAPS (descarga gratuíta do mellor programa de creación de mapas conceptuais) + videotitorial

CRITERIOS DE AVALIACIÓN 

Á hora de avaliar e cualificar a tarefa terei en conta os seguintes aspectos:

1. A presentación formal (que o mapa presente unha ordenación que sexa visualmente atractiva, que tanto as celas como os conectores estean formalmente ben construídos e que non haxa faltas de ortografía). 2/5 puntos.
2. O contido. Que se recollan os conceptos fundamentais do texto e que se ordenen xerarquicamente (de máis a menos importancia) a través dos conectores . Valorarse excepcionalmente a existencia de conexións cruzadas (entre conceptos que non están no mesmo nivel e columna).  3/5 puntos.

QUEN NON COIDA A NATUREZA. A MENTIRA DO PLÁSTICO.

Nada é o que parece. E menos nos medios de comunicación e especialmente na publicidade, un disfraz que utilizan as grandes corporacións económicas para aparentar unha cara amable e disposta sempre ao servizo da cidadanía. E parece tamén que a cidadanía actúa como se esta apariencia fose a verdadeira realidade. Hai algo de esquizofrénico en todo isto. Dámos por sentadas unhas mentiras que persuasivamente repetidas presentansenos como verdades ante a nosa propia (e falsa) conciencia. Parece que non somos quen de admitir verdades desagradables que teñen que ver co abandono da responsabilidade social cara ao coidado do medio ambiente, do ecosistema local e planetario no que vivimos nun contexto de crise ecolóxica global. Entre tanto, hai organizacións independentes que, como Greempeace, siguen a batallar contra o poder destrutivo e mediático das grandes empresas que teñen como único fin a búsqueda do máximo beneficio económico, a calquer prezo. Neste caso, presentamos unha campaña que ten que ver coa mentira da reciclaxe de plástico e contra os intereses económicos que están detrás d lataforma de reciclaxe Ecoembes